Rottnest Island 2 januari 2011

Bijna vergeten hier wat over te vertellen!

Na oud en nieuw, moesten we vrienden W. en M. natuurlijk nog wat meer laten zien van Perth. Een plek waar we zelf ook nog niet waren geweest, was het eiland Rottnest Island. Een klein half uur met de ferry vanaf Fremantle haven (of vanuit Perth te nemen, maar dat is gelijk 30 dollar meer voor een kaartje). Op een supermoderne ferry (met tv en bar) werden we zodoende op het eiland opgezet. Wat andere vrienden van ons eerder hadden gedaan, was fietsen huren voor de dag. Leek ons ook wel leuk, maar helaas het was een zondag en ook nog eens vakantie voor de Australiers...fietsen op...op het hele eiland. Het eiland is namelijk auto vrij (behalve de tourbussen en normale bussen die er rondrijden), maar je kan niet je eigen auto meenemen naar het eiland.

Jammer...geen fietsen dus. Gelukkig kan je er ook de normale bus nemen...binnen 3 kwartier kan je het rondje op het eiland hebben gemaakt, maar tussendoor spring je er gewoon bij de halte uit waar je wilt zijn. Het enige wat belangrijk hierbij is, is dat je in de gaten houdt wanneer je ferry terug vertrekt en wanneer de  bus bij je halte weer vertrekt. Die komt bij een halte maar twee keer in het uur langs namelijk.

Rottnest Island is echt een leuk eiland voor een dagtrip als je dus wilt fietsen (van te voren reserveren kan ook ;)), de natuur bekijken vissen, zwemmen en ...snorkelen! Overnachten is ook mogelijk, je hebt huisjes en een hostel op het eiland. Als we meer tijd hadden gehad (en het was geen hoogseizoen) hadden we denk ik dat ook nog wel gedaan.

Voor de rest heb ik er niet zoveel erover te vertellen, de foto's spreken voor zich...dus vandaar hierbij een fotoselectie...dan wil je vast ook wel naar het eiland :).

OH JA..en de Quokka's die typisch zijn voor het eiland...een beetje slome beestjes, die in de schaduw lagen op die hete dag. Je mag ze niet voeren, want ze hebben de neiging buikkrampen te krijgen van ons eten ;) ofzoiets... Hele schattige beestjes, te grote van een flink konijn (zie foto's).

Snorkelen op Rottnest Island

geweldige blauwe zee, rotsen en witte stranden

de Quokka!

Oud en nieuw in Perth 27 december 2010- 1 januari 2011

Na de kerstdag(en) in Perth te hebben gevierd, hadden we nog tot 29 december om op wat campings te overnachten. De 29e kwam namelijk een van de twee vrienden van ons aan op het vliegveld, die oud en nieuw met ons zouden gaan vieren. Om de stad weer een beetje te ontvluchten, besloten we daarom wat naar boven te rijden richting Lancelin. 

Lancelin was een paar uur rijden vanaf Perth centrum en de weg er naar toe was wederom door uitgestrekte landschappen. Erg warm was het die dag, zo'n 41 graden. Lancelin staat bekend om haar goede windkrachten waarvan veel windsurfers graag gebruik maken. De kust van de plaats Ledge Point tot Lancelin is daarom ieder jaar in begin januari de plek waar een grote windsurf wedstrijd wordt gehouden. Wij waren er net een week te vroeg, jammer.

De camping was, zoals we al vreesden, erg vol..het was immers nog vakantie voor de Australiers en velen hebben sta-caravans op parken zoals deze. Compleet met flatscreen tv, uitklapbare slaapcabines en eigen BBQ's komen ze de vakantie weken wel door. Behalve wat langs de kust te lopen en dat ik daar naar de kapper ben gegaan, hebben we voor twee dagen niet zoveel gedaan. Het was er ook veel te warm voor! Steef deed nog een poging om te surfen, alleen waren de golven te wild en 'soppig'. 

Toen was het tijd om vriend M. van het vliegveld in Perth te gaan halen. We stonden die ochtend om 5 uur op, omdat hij al om kwart over 7 in de ochtend aankwam vanuit Hong Kong. M. stond te wachten buiten toen we aan kwamen rijden en toevallig (toeval bestaat niet;)) was hij buiten een Afrikaanse zakenkennis tegengekomen. Op het vliegveld in Perth....om 7 uur in de ochtend....what are the odds....?

Nadat we deze meneer helaas moesten teleurstellen dat we hem niet ergens konden afzetten (met koffers), konden wij op weg. Daar zaten we dan, 3 mensen gepropt in een bomvolle 4WD met bed en camping toebehoren. M. kwam namelijk ook met een grote koffer en 2 stuks handbagage aanzetten haha. Ach...het was even passen en meten, maar het kwam goed.

Quinns Rocks Caravan Park

Om weer even uit Perth te ontsnappen en M. gelijk al kennis te laten maken met het goede Australische weer en de mooie blauwe zee, reden we eerst naar North Beach bij Perth. Surfplank gehuurd en de heren konden de komende 10 dagen heerlijk samen spelen. 

Die avond hebben we op een camping gestaan in Quinns Rocks en M. viel zeker met zijn neus in de boter, want we hadden een geweldige plek aan zee. M. stortte overigens eind van de dag redelijk in met een jetlag, dus die hebben we in zijn tentje laten liggen tot het avondeten. 

30 Januari, kwam vriend W. uit Nederland aan, waarmee ik stage heb gelopen in Sydney twee jaar terug. W. had al een weekje in Sydney gezeten, dus die had gelukkig geen jetlag meer. Grappig om ook weer samen in Australie te zijn :) Hij zou alleen vroeg in de ochtend aankomen, maar had zijn vlucht gemist en kwam daarom pas heel laat in de avond aan...... wij hadden daarom nog een dagje over om wat cultureels te doen!

In Fremantle heb je het " Marine Museum " en ook het Scheepvaartmuseum. Vooral voor Nederlanders erg interessant dat laatste, want er ligt een stuk van de Batavia in de tentoonstelling. Die liep zoveel jaar geleden tegen de klippen in West Australie. M. hees zichzelf nog in een schandpaal en dat stond hem best goed vonden wij ;).  

We konden vanaf 2 uur inchecken in ons hotel en in de avond reden we naar het vliegveld om W. op te halen.

restje Batavia

Mooi, de beide heren waren er, dus in een nog vollere auto reden we richting ons hotel. Hotel Northbridge, in de buurt Northbridge in Perth had ik maanden terug al geboekt voor oud en nieuw. De website liet wat foto's zien, van een heel mooi koloniaal houten gebouw. Met een groot balkon die langs het hele gebouw liep (een soort veranda, maar dan op de eerste verdieping). 

hotel Northbridge

Wij hadden de budget kamers geboekt voor 4 nachten, heerlijk om weer even binnen in een kamer te kunnen zitten zonder vliegen. Het budget gedeelte klopte aardig, alhoewel de kamers echt prima waren. We hadden een tv..een AIRCO..en voor de rest moest je alles delen. Vooral de "common room" ( de keuken in dit geval) was echt hilarisch. Geen gasstel of elektrisch kookstel, geen oven, wel een magnetron die het helaas niet deed. Wel een tv, een bankstel, een broodplank die al jaren niet was schoongemaakt en ja...de gootsteen daar kwam wel water uit ;). Helaas helaas, er zou dus in ieder geval niet gekookt kunnen worden in het hotel..of wacht eens... wij bedachten ons dat we onze gasstelletjes ook nog hadden! Uiteindelijk hebben we op het balkon gezellig kunnen koken haha, tja kamperen deluxe noemen we dat dan maar.

Maar ok, Hotel Northbridge was zeker een goede plek om 4 nachten te zitten als je budget wilt reizen.

met z'n vieren voor Perth CBD

Met oud en nieuw was Northbridge (de buurt) DE plek om deze avond te vieren..zo bleek. Een aantal podia met muziek, dans en optredens van artiesten zorgden voor entertainment en 1000en mensen kwamen hier op af. Om de avond maar even kort samen te vatten; gezellig gegeten samen,wat gedronken samen, gelachen om dronken mensen in het hotel, oud en nieuw in Sydney met vuurwerk om 9 uur alvast op de tv kijken, klaar maken om uit te gaan...en uiteindelijk was Lieve weer de partypooper..want ja...ik voelde me niet lekker :(. We hebben het nog wel gered tot in de stad, maar om 12 uur stonden we uiteindelijk met z'n 4en op straat in Northbridge. Aan onze linkerkant was een gevecht losgebarsten tussen wat aboriginal vrouwen (best heftig om te zien) en aan de rechterkant waren ze met een paar honderd man aan het aftellen voor het nieuwe jaar. 

HAPPY NEW YEAAAAR! We hebben het met een grouphug van vier personen gevierd als een stelletje zwervers op straat in Northbridge, Perth. Ach je kan niet alles hebben in het leven en dit was op dat moment ook wel een speciaal moment. 4 Nederlanders weer samen in Perth. M. ging daarna nog even de bloemetjes (of de: flowers) buitenzetten en wij zijn met z'n 3en rustig terug naar het hotel gelopen. Onze rustigste oud en nieuw ooit .

Om 7 uur in de ochtend werden we nog wakker gebeld door het broertje van Steef, die was ' vergeten'  dat het al zo laat bij ons was...Tussen het vuurwerk, wat door te telefoon te horen was, kon Steef zich nog net verstaanbaar maken:

" ja Rut, jij ook een gelukkig nieuwjaar...welterusten jongen"

Hyden (Wave Rock) - Perth (Kerst) 24-26 December 2010

Na de nacht in Esperance in het YHA hostel, konden we na een vlug ontbijtje onze spullen terug in de auto gooien en aan de 400 km voor die dag beginnen. Op zich is 400 km niet zo ver (helemaal niet voor de Australiers die lange afstanden gewend zijn), maar als het zo warm buiten is en je airconditioning er mee kapt.......dan duurt het te lang! Gelukkig is Steef een kleine monteur in de dop en weet wat er op dat moment aan de auto mis was (iets met een snaar), maar die kon later pas worden vervangen.
Zwetend in de auto en wederom in het grote Niets, reden we richting Hyden. De weg er naar toe deed ons denken aan de rit door de Outback van twee jaar geleden. Toen reden we van Alice Springs helemaal naar Adelaide (en Melbourne), maar het landschap leek er weer veel op. Als je ook maar even de auto uit hopt voor een korte benen strek actie, zitten er alweer 1000 vliegen op je rug, in je oren, neus en ...ja eigenlijk overal.

Redelijk gesloopt en klaar met het auto rijden kwamen we halverwege de middag aan in Hyden, waar ook het typerende rossige zand alle wegen bedekt. De camping was prima gelegen aan de voet van de bekende Wave Rock, een gedeelte van een grote monoliet wat door erosie is gevormd tot een grote stenen golf. Ook de prijs voor onze plaats op de camping was maar 35 dollar, best laag vonden we dat.. terwijl je toch bij een toeristische attractie staat. Met stroom en een goede bbq in de buurt konden we voor die nacht ons eten klaarmaken en genieten van de warme, zachte wind die over de camping waaide. Ja...hier kregen we echt weer even het gevoel dat we echt in Australie waren..met de dierengeluiden, de temperatuur, het zand en een gigantische bak waar iedereen de lege bierblikjes in kon gooien.


Duizenden mieren kropen onze voeten heen terwijl we probeerden te koken, alleen kwamen we er al snel achter dat deze mieren (die precies op de Nederlandse kleine mier lijken) keihard kunnen bijten!! Onder begeleiding van onze mierendans maakten we wat biefstukjes en worstjes klaar voor de avondmaaltijd. Gelukkig werd het al snel donker en dat hield in dat zowel de mieren als de vliegen een pauze inlassen.

Wave Rock after sunset

Toen de zon bijna onder was zijn we nog snel even naar de Wave Rock toegelopen, waar we de laatste Japanners voor die dag tegenkwamen. Daarna waren we helemaal alleen bij het vreemde verschijnsel en in het donker werd het zelfs een beetje eng daar. We hebben nog wel wat coole foto's kunnen maken die avond.
Het begon harder te waaien en zoals we al eerder in Australie hadden geleerd, is dit vaak een "10 (-isch) minute warning". Dat houdt in dat je snel je spullen binnen moet leggen en zelf moet gaan schuilen, want een regenbui komt je kant op. Steef besloot nog wat aan de snaar te sleuten om de airco weer op gang te krijgen in de auto en kort nadat we onze tanden waren gaan poetsen in de gemeenschappelijke doucheruimtes, regenden het.
Na een nacht waarin het soms weer hard regende, dit zorgde voor een lekkere bries door de open raampjes in onze auto, werden we om 7 uur wakker. Voor de lange tocht terug naar Perth wilden we natuurlijk wel de Wave Rock nog in het daglicht bekijken. Een stuk vriendelijker als de nacht ervoor lag hij er deze ochtend bij en liet zich gewillig door alle toeristen beklimmen en fotograferen.
Ja, een indrukwekkend geval die Wave Rock. Maar misschien nog wel het idee dat al vele jaren voordat wij als toeristen er kwamen kijken....het al werd bezocht door andere volkeren is nog interessanter. Als wij het al bekijken met een vreemde blik, wat hebben zij wel niet van gedacht van een golf zomaar in de outback?

Wave Rock

Ok, terug in de auto! De airco deed het gelukkig weer en wij gingen op weg naar Singleton, terug naar surfboard shaper Darryl Wilkes..die de plank van Steef klaar had liggen.
Inmiddels heb ik al het filmpje van 'the making of' online geplaatst op onze blog, maar wij gingen dus de dag voor kerst bij de beste man langs. Grappig was dat toen wij eenmaal aangekomen bij hem, de werkplaats en winkel inliepen maar hem niet konden vinden. De plank hadden we al gevonden en bekeken, maar Darryl was nergens te bekennen en niemand reageerde ook op onze "hallo?" kreten.
Na een paar minuten keken we eens het hokje in waar hij de surfboards schuurt en daar stond hij, met zijn oorbescherming op haha. Hij had helemaal niets gehoord, goed van vertrouwen die Australiers..lekker de deur open laten staan kan in die kleine dorpjes.
De plank zag er super uit, Stefan blij, Darryl blij...ik minder blij...want die plank moest nu met ons mee de auto in. Ok,Ok, het pastte wel uiteindelijk.

Singleton lieten we achterwegen en reden door (met kerstmuts op) naar Perth. Een kleine week ervoor hadden we een camping gebeld en een plek gereserveerd voor de kerstdagen. Met de kennis dat hier het kerst en nieuwjaar hoogseizoen was aangebroken, leek het ons slim iets te reserveren.
Perth reden we voorbij en gingen iets verder naar boven langs de kust. Bij Yanchep lag het resort met camping waar we zijn moesten. Alleen nu was het geval toen we er eenmaal waren, dat het gedeelte waar wij 2 nachten zouden moeten staan..eruit zag alsof je op een parkeerplaats stond bij de MacDonalds. Enkele bomen moesten denk ik nog het 'natuurlijke' gevoel geven..maar tevergeefs. Toen ik (Lieve) nog naar het toilet ging en een mevrouw mij waarschuwde dat de avond ervoor spullen werden gejat van mensen daar..en dat ik op moest passen..had ik het redelijk gehad.

Kerst in Yanchep?? yeah...not

Moe, hongerig en geirriteerd over de camping besloten we (gelukkig) snel online met onze Vodafone dongel en laptop te kijken of we ergens een leuke hotel deal in Perth konden vinden. Als we onze kerstavond en dag op een parkeerplaats moesten vieren, zaten we toch liever op een plek waar je misschien een klein kerstboompje tegen kan komen.
Via Wotif.com hebben we binnen een korte tijd (en de tijd tikte wel door daar op die camping) een hotel gevonden in Perth die voor 87 dollar (p/nacht) met de kerst een mooie kamer MET keukentje aanboden. Wel wat duurder dan de camping natuurlijk, maar alles was beter dan de kerst als De Flodders te moeten vieren haha (die woonden trouwens nog in een Villa). Had ik al verteld dat de camping ook nog een aan een openbare weg lag, waar iedereen dus zo op voorbij kon rijden en het onbeveiligde terrein op kon komen? Nee? Nou dat dus..

uitzicht vanuit het Goodearth hotel, Perth

Het geld hebben we trouwens ook niet teruggekregen voor de twee gereserveerde nachten, want dat zou je 7 dagen van te voren moeten cancelen. Best knap als je minder dan 7 dagen ervoor opbelt om iets te bespreken.....
Eind goed al goed, na een kort ritje naar de stad hadden we een prima kamer in het zakencentrum..met bad, douche, keuken en een prachtig uitzicht over de Swan River.

Echt kerst hebben we niet gevierd, behalve wat familieleden bellen en lekker gekookt voor onszelf ;).

Perth en Fremantle 10 -13 December 2010

Vliegen van Sydney naar Perth duurt ongeveer 4,5 uur, dus dat is een tijd waar nog wel mee te leven is. Nadat we in Sydney zelf hadden ingechecked, inclusief baggage, konden we door de douane. Dat is trouwens weer een nieuw iets van Qantas, er staat bijna geen personeel meer en je kan heel futuristisch lekker alles zelf doen.
Eenmaal bij de douane vond de beambte het erg grappig een "piep-piep-piep-piep" geluid te maken, toen ik door het controle poortje liep. Waarna ik alleen maar op z'n Haags verontwaardigd: " Nah...!" kon zeggen...en hij op z'n Australisch reageerde met..."Neh..." (en er ook bij lachen). Leuk die communicatie zonder grenzen.
Helaas werd ik wel weer steekproefgewijs door de volgende beambte gevraagd of dat ik mijn bagage even wilde laten doorzoeken op explosieven. Of ik wist hoe het werkte, vroeg ze... Ik antwoordde dat ik het weleens op tv had gezien, in zo'n vliegveld programma. Vervolgens ging er een soort grote wattenstaaf snel en zonder daadwerkelijk contact over mijn lichaam en in de tassen. God...wat zou er toch zijn gebeurd als er Positive was verschenen in het computerschermpje van de vrouw........? De uitslag was natuurlijk Negative dus we konden verder naar de gate.

In Perth kwam weer snel onze baggage over de band, klaar om mee te nemen. Redelijk gaar van de vliegreis, met veel turbulentie, belde Steef Mitch op om te melden dat we aan waren gekomen. Hij zou ons ophalen van het vliegveld met de auto, ONZE auto.

Groter dan ik me kon herinneren van de foto's kwam de zilveren Mitsubitshu Pajero de hoek om. In super goede staat en natuurlijk het stuur aan de rechterkant werd de Pajero aan ons overhandigd. Die nacht zouden we voor laatste keer nog even "luxe" in een hotel slapen, om de volgende dag op jacht te gaan voor alles wat we nodig hadden om er een woon auto van te maken.
Om half 7 ging de wekker en na wat gestuntel met onze tassen en koffer door de smalle gangen van het hotel propten we ze in de auto en gingen we op weg. Steef had een lijstje gemaakt met winkels die we konden bezoeken voor onder andere het hout voor het bed, de matras, de koelbox en gereedschap. Om deze ervaring even heel kort samen te vatten: 30 graden Celcius, volle zon, sjouwen, timmeren, boren, schroeven, winkels kwijt raken op de kaart en voor het gevoel duizend rondjes rijden in de buitenwijken van Perth. Het hele proces van de auto gereed maken, heeft ons uiteindelijk 2 a 3 dagen geduurd. Lachwekkend, helemaal toen we erachter kwamen dat een kwartier van de camping waar we zaten een straat zat met alle winkels die we nodig hadden. Ach...weer wat geleerd. ;)

Op de weg naar een nieuwe camping kwamen we enkele bordjes tegen waar "garage sale" op stond. Bij de derde besloten we maar eens een kijkje te nemen, we waren namelijk nog op zoek naar borden, bestek en pannen. En ja hoor...een aardige oude meneer stond in de garage van zijn zoon wat zooi te verkopen. Een doos was gevuld met oud servies en bestek, dus wij keken elkaar hoopvol aan. 10 Dollar voor de gehele doos, stond erop. Meenemen dus! We konden later wel uitzoeken wat we konden gebruiken en wat we weg zouden doen. Een beetje melig laden we alles in de auto, maar ook trots dat we hier geld op hadden bespaard.
De camping (een Big4, Aspen Park), beviel ons prima en zorgde in ieder geval voor de tweede en de derde nacht (op een camping) voor een rustige beginplek van de reis met de 4WD. Het lag net onder Fremantle, wat een ouder gedeelte is van de stad Perth. Veel relaxter, minder auto's en rennende zakenlui, met ook de nodige restaurants, winkeltjes en bars. Waarschijnlijk een leukere plek om als backpacker te verblijven dan Perth zelf.
Nadat we alles hadden gekocht, Stefan klaar was met timmeren, rechttrekken en alles een plek te hebben gegeven in de auto...waren we travel-proof. Ready to go!

Bijna alles geregeld en klaar voor vertrek!

Als meerdere dingen ineens goed lopen en je een stel meevallers hebt...betrap je jezelf er altijd weer op dat je een beetje bang om je heen begint te kijken..en gaat denken : "Ok..ha ha...erg grappig..wanneer komt nou het slechte nieuws?"

In de afgelopen weken hebben we op de valreep huurders gevonden voor onze woning, zodat we hier gelukkig veel kosten op kunnen besparen. En hebben we ook nog eens een auto gevonden in Perth, bij een aardige Australiër die bereidt is zijn mooie en betrouwbare 4WD Pajero aan ons te verkopen. Dat betekent ook weer een financiële meevaller, omdat we 2 maanden lang niet een auto hoeven te huren. Met name de enkele reis van Perth naar Broome zorgde ervoor dat de huurauto een duur grapje zou worden vanwege alle extra toeslagen. 
Maar nu hebben we dus een eigen auto (waar we nog wel een bed in moeten maken overigens) en we kunnen daardoor ook stoer off road gaan rijden! Ach ik zie nu al een mooi instructiefilmpje voor me, hoe je dan zo'n "bed-in-4WD" kan maken....van auto opmeten, naar bouwmarkt gaan en het klussen aan toe. To be continued...

En het huis gaat dus verhuurd worden, zogezegd is er altijd iemand aanwezig in ons knusse huisje wat ook al een fijn idee is op zich. Over precies twee weken zitten we in het vliegtuig naar Sydney en hebben we het meeste van onze persoonlijke bezittingen achtergelaten (in de opbergkast in een stel dozen) en een poging gedaan zo min mogelijk in onze tassen mee te nemen richting vliegveld.
Dit wordt ook nog een hele uitdaging denk ik, maar doordat ik vandaag al wat kleding onder de loep heb genomen is hierdoor de hoeveelheid 'draagbare' kleding in onze kast drastisch verminderd. Dit maakt de uiteindelijke keuze een stuk makkelijker..als ik tussen dat ene handige, warme truitje...of toch dat hele leuke..maar niet praktische blousje moet kiezen...

He..fijn zo..die stilte voor de storm..wat kan er nou nog fout kunnen gaan zou je bijna denken!?