Rottnest Island 2 januari 2011

Bijna vergeten hier wat over te vertellen!

Na oud en nieuw, moesten we vrienden W. en M. natuurlijk nog wat meer laten zien van Perth. Een plek waar we zelf ook nog niet waren geweest, was het eiland Rottnest Island. Een klein half uur met de ferry vanaf Fremantle haven (of vanuit Perth te nemen, maar dat is gelijk 30 dollar meer voor een kaartje). Op een supermoderne ferry (met tv en bar) werden we zodoende op het eiland opgezet. Wat andere vrienden van ons eerder hadden gedaan, was fietsen huren voor de dag. Leek ons ook wel leuk, maar helaas het was een zondag en ook nog eens vakantie voor de Australiers...fietsen op...op het hele eiland. Het eiland is namelijk auto vrij (behalve de tourbussen en normale bussen die er rondrijden), maar je kan niet je eigen auto meenemen naar het eiland.

Jammer...geen fietsen dus. Gelukkig kan je er ook de normale bus nemen...binnen 3 kwartier kan je het rondje op het eiland hebben gemaakt, maar tussendoor spring je er gewoon bij de halte uit waar je wilt zijn. Het enige wat belangrijk hierbij is, is dat je in de gaten houdt wanneer je ferry terug vertrekt en wanneer de  bus bij je halte weer vertrekt. Die komt bij een halte maar twee keer in het uur langs namelijk.

Rottnest Island is echt een leuk eiland voor een dagtrip als je dus wilt fietsen (van te voren reserveren kan ook ;)), de natuur bekijken vissen, zwemmen en ...snorkelen! Overnachten is ook mogelijk, je hebt huisjes en een hostel op het eiland. Als we meer tijd hadden gehad (en het was geen hoogseizoen) hadden we denk ik dat ook nog wel gedaan.

Voor de rest heb ik er niet zoveel erover te vertellen, de foto's spreken voor zich...dus vandaar hierbij een fotoselectie...dan wil je vast ook wel naar het eiland :).

OH JA..en de Quokka's die typisch zijn voor het eiland...een beetje slome beestjes, die in de schaduw lagen op die hete dag. Je mag ze niet voeren, want ze hebben de neiging buikkrampen te krijgen van ons eten ;) ofzoiets... Hele schattige beestjes, te grote van een flink konijn (zie foto's).

Snorkelen op Rottnest Island

geweldige blauwe zee, rotsen en witte stranden

de Quokka!

Oud en nieuw in Perth 27 december 2010- 1 januari 2011

Na de kerstdag(en) in Perth te hebben gevierd, hadden we nog tot 29 december om op wat campings te overnachten. De 29e kwam namelijk een van de twee vrienden van ons aan op het vliegveld, die oud en nieuw met ons zouden gaan vieren. Om de stad weer een beetje te ontvluchten, besloten we daarom wat naar boven te rijden richting Lancelin. 

Lancelin was een paar uur rijden vanaf Perth centrum en de weg er naar toe was wederom door uitgestrekte landschappen. Erg warm was het die dag, zo'n 41 graden. Lancelin staat bekend om haar goede windkrachten waarvan veel windsurfers graag gebruik maken. De kust van de plaats Ledge Point tot Lancelin is daarom ieder jaar in begin januari de plek waar een grote windsurf wedstrijd wordt gehouden. Wij waren er net een week te vroeg, jammer.

De camping was, zoals we al vreesden, erg vol..het was immers nog vakantie voor de Australiers en velen hebben sta-caravans op parken zoals deze. Compleet met flatscreen tv, uitklapbare slaapcabines en eigen BBQ's komen ze de vakantie weken wel door. Behalve wat langs de kust te lopen en dat ik daar naar de kapper ben gegaan, hebben we voor twee dagen niet zoveel gedaan. Het was er ook veel te warm voor! Steef deed nog een poging om te surfen, alleen waren de golven te wild en 'soppig'. 

Toen was het tijd om vriend M. van het vliegveld in Perth te gaan halen. We stonden die ochtend om 5 uur op, omdat hij al om kwart over 7 in de ochtend aankwam vanuit Hong Kong. M. stond te wachten buiten toen we aan kwamen rijden en toevallig (toeval bestaat niet;)) was hij buiten een Afrikaanse zakenkennis tegengekomen. Op het vliegveld in Perth....om 7 uur in de ochtend....what are the odds....?

Nadat we deze meneer helaas moesten teleurstellen dat we hem niet ergens konden afzetten (met koffers), konden wij op weg. Daar zaten we dan, 3 mensen gepropt in een bomvolle 4WD met bed en camping toebehoren. M. kwam namelijk ook met een grote koffer en 2 stuks handbagage aanzetten haha. Ach...het was even passen en meten, maar het kwam goed.

Quinns Rocks Caravan Park

Om weer even uit Perth te ontsnappen en M. gelijk al kennis te laten maken met het goede Australische weer en de mooie blauwe zee, reden we eerst naar North Beach bij Perth. Surfplank gehuurd en de heren konden de komende 10 dagen heerlijk samen spelen. 

Die avond hebben we op een camping gestaan in Quinns Rocks en M. viel zeker met zijn neus in de boter, want we hadden een geweldige plek aan zee. M. stortte overigens eind van de dag redelijk in met een jetlag, dus die hebben we in zijn tentje laten liggen tot het avondeten. 

30 Januari, kwam vriend W. uit Nederland aan, waarmee ik stage heb gelopen in Sydney twee jaar terug. W. had al een weekje in Sydney gezeten, dus die had gelukkig geen jetlag meer. Grappig om ook weer samen in Australie te zijn :) Hij zou alleen vroeg in de ochtend aankomen, maar had zijn vlucht gemist en kwam daarom pas heel laat in de avond aan...... wij hadden daarom nog een dagje over om wat cultureels te doen!

In Fremantle heb je het " Marine Museum " en ook het Scheepvaartmuseum. Vooral voor Nederlanders erg interessant dat laatste, want er ligt een stuk van de Batavia in de tentoonstelling. Die liep zoveel jaar geleden tegen de klippen in West Australie. M. hees zichzelf nog in een schandpaal en dat stond hem best goed vonden wij ;).  

We konden vanaf 2 uur inchecken in ons hotel en in de avond reden we naar het vliegveld om W. op te halen.

restje Batavia

Mooi, de beide heren waren er, dus in een nog vollere auto reden we richting ons hotel. Hotel Northbridge, in de buurt Northbridge in Perth had ik maanden terug al geboekt voor oud en nieuw. De website liet wat foto's zien, van een heel mooi koloniaal houten gebouw. Met een groot balkon die langs het hele gebouw liep (een soort veranda, maar dan op de eerste verdieping). 

hotel Northbridge

Wij hadden de budget kamers geboekt voor 4 nachten, heerlijk om weer even binnen in een kamer te kunnen zitten zonder vliegen. Het budget gedeelte klopte aardig, alhoewel de kamers echt prima waren. We hadden een tv..een AIRCO..en voor de rest moest je alles delen. Vooral de "common room" ( de keuken in dit geval) was echt hilarisch. Geen gasstel of elektrisch kookstel, geen oven, wel een magnetron die het helaas niet deed. Wel een tv, een bankstel, een broodplank die al jaren niet was schoongemaakt en ja...de gootsteen daar kwam wel water uit ;). Helaas helaas, er zou dus in ieder geval niet gekookt kunnen worden in het hotel..of wacht eens... wij bedachten ons dat we onze gasstelletjes ook nog hadden! Uiteindelijk hebben we op het balkon gezellig kunnen koken haha, tja kamperen deluxe noemen we dat dan maar.

Maar ok, Hotel Northbridge was zeker een goede plek om 4 nachten te zitten als je budget wilt reizen.

met z'n vieren voor Perth CBD

Met oud en nieuw was Northbridge (de buurt) DE plek om deze avond te vieren..zo bleek. Een aantal podia met muziek, dans en optredens van artiesten zorgden voor entertainment en 1000en mensen kwamen hier op af. Om de avond maar even kort samen te vatten; gezellig gegeten samen,wat gedronken samen, gelachen om dronken mensen in het hotel, oud en nieuw in Sydney met vuurwerk om 9 uur alvast op de tv kijken, klaar maken om uit te gaan...en uiteindelijk was Lieve weer de partypooper..want ja...ik voelde me niet lekker :(. We hebben het nog wel gered tot in de stad, maar om 12 uur stonden we uiteindelijk met z'n 4en op straat in Northbridge. Aan onze linkerkant was een gevecht losgebarsten tussen wat aboriginal vrouwen (best heftig om te zien) en aan de rechterkant waren ze met een paar honderd man aan het aftellen voor het nieuwe jaar. 

HAPPY NEW YEAAAAR! We hebben het met een grouphug van vier personen gevierd als een stelletje zwervers op straat in Northbridge, Perth. Ach je kan niet alles hebben in het leven en dit was op dat moment ook wel een speciaal moment. 4 Nederlanders weer samen in Perth. M. ging daarna nog even de bloemetjes (of de: flowers) buitenzetten en wij zijn met z'n 3en rustig terug naar het hotel gelopen. Onze rustigste oud en nieuw ooit .

Om 7 uur in de ochtend werden we nog wakker gebeld door het broertje van Steef, die was ' vergeten'  dat het al zo laat bij ons was...Tussen het vuurwerk, wat door te telefoon te horen was, kon Steef zich nog net verstaanbaar maken:

" ja Rut, jij ook een gelukkig nieuwjaar...welterusten jongen"

75% van Queensland staat onder water...

Even een serieus bericht zo tussen onze reisberichten door. Volgens mij was het in Nederland ook al veel in het nieuws geweest dat een maand geleden in Wagga Wagga in de staat New South Wales, een grote overstroming het plaatsje had getroffen.
Daarop volgde aan de West Kust Carnarvon, die blijkbaar 1 keer in de zeg 6 jaar met zo'n overstroming te maken hebben. De Australiers zijn taaie, veel al postief ingestelde mensen en het feit dat daar de oogst van veel fruitsoorten nu naar de knoppen waren was daar wel de grootste zorg. ( De huizen kwamen op de tweede plaats.)
Wat er precies in Queensland gebeurde in de periode dat wij weinig contact met de buitenwereld hadden, weet ik niet precies. Vanuit Nederland hoorden we wel berichten dat we moesten oppassen voor krokodillen haha, maar wij zaten natuurlijk niet in Queensland. Wel hoorde ik op de radio en tv dat er een geld inzamelactie werd gestart, om daar de mensen in ieder geval de draad weer op te kunnen laten pakken. Afgelopen zondag werd op tv een grootschalige nationale actie gehouden en dat heeft toen al miljoenen opgeleverd.

Toen ze net dachten dat het 'ergste voorbij was', is er van maandag op dinsdag een Flash Flood het gebied boven de stad Brisbane doorgeraasd. Een flash flood houdt in dat er een muur van water door een gebied stroomt afkomstig van een rivier of dam, overbelast door de vele regenval.
Het stadje Toowoomba werd als eerste getroffen, totaal onverwacht en al snel stond alles onder water. Helaas vielen er daarbij doden en er worden nog steeds veel mensen vermist.
Wij zetten dinsdag ochtend de tv aan (toevallig zaten we die dag ergens met tv) en de hele dag door ...en volgens mij nu nog steeds (woensdag)...is er een doorgaand journaal. Het slechte weer zorgt er voor dat het waterpeil nog steeds stijgt. In de hoofstad van Queensland, Brisbane, staat het centrum momenteel onder water en de rivier die door Brisbane loopt stijgt nog steeds. Steeds meer buitenwijken en gebieden lopen onder water.
Tot zover de informatie wat ik her en der heb opgevangen. Het mooie is dat je nog steeds geld kan doneren om de mensen te ondersteunen in de wederopbouw. Ook al zitten ze nu nog steeds in de crisis van het ontruimen van de gebieden.
Via  http://www.qld.gov.au/floods/donate.html meer informatie over hoe of wat, ook voor degenen die op de hoogte willen gehouden worden. Hopelijk is er verder niemand van onze lezers die familie heeft in het gebied! Meer informatie ook via Australie.nl http://australie.nl/id/1/7387/watersnood_in_queensland.html
Wij doneren zelf ook nog een kleinigheidje, al is het maar 20 dollar...het is een bijdrage die volgens mij erg welkom is.

Tja, zelfs in het mooie land Australie zijn de gevolgen van de Global Warming te voelen. Doordat de oceanen te warm zijn voor de tijd van het jaar, valt er als gevolg teveel regen.

Zelf rijden we volgende week door Carnarvon wat laatst onder water heeft gestaan. In het plaatsje Kalbarri waar we nu zijn, is nog steeds merkbaar hoe groot de overstroming is geweest. Het water van de rivier wat over gaat in de zee is donkerbruin en de golven van de zee lijken hierdoor wel van chocolade! Morgen zal ik er eens een foto van maken.
Verder is er bij ons in het gebied een Cycloon (Vince) onderweg, over een paar dagen zal boven Exmouth (A in het plaatje) meneertje Vince van zich laten horen. Wij zitten dan bij Monkey Mia (letter B, net wat meer onder Exmouth) en hopelijk hebben we er weinig last van...

To be continued ;)

 

Hyden (Wave Rock) - Perth (Kerst) 24-26 December 2010

Na de nacht in Esperance in het YHA hostel, konden we na een vlug ontbijtje onze spullen terug in de auto gooien en aan de 400 km voor die dag beginnen. Op zich is 400 km niet zo ver (helemaal niet voor de Australiers die lange afstanden gewend zijn), maar als het zo warm buiten is en je airconditioning er mee kapt.......dan duurt het te lang! Gelukkig is Steef een kleine monteur in de dop en weet wat er op dat moment aan de auto mis was (iets met een snaar), maar die kon later pas worden vervangen.
Zwetend in de auto en wederom in het grote Niets, reden we richting Hyden. De weg er naar toe deed ons denken aan de rit door de Outback van twee jaar geleden. Toen reden we van Alice Springs helemaal naar Adelaide (en Melbourne), maar het landschap leek er weer veel op. Als je ook maar even de auto uit hopt voor een korte benen strek actie, zitten er alweer 1000 vliegen op je rug, in je oren, neus en ...ja eigenlijk overal.

Redelijk gesloopt en klaar met het auto rijden kwamen we halverwege de middag aan in Hyden, waar ook het typerende rossige zand alle wegen bedekt. De camping was prima gelegen aan de voet van de bekende Wave Rock, een gedeelte van een grote monoliet wat door erosie is gevormd tot een grote stenen golf. Ook de prijs voor onze plaats op de camping was maar 35 dollar, best laag vonden we dat.. terwijl je toch bij een toeristische attractie staat. Met stroom en een goede bbq in de buurt konden we voor die nacht ons eten klaarmaken en genieten van de warme, zachte wind die over de camping waaide. Ja...hier kregen we echt weer even het gevoel dat we echt in Australie waren..met de dierengeluiden, de temperatuur, het zand en een gigantische bak waar iedereen de lege bierblikjes in kon gooien.


Duizenden mieren kropen onze voeten heen terwijl we probeerden te koken, alleen kwamen we er al snel achter dat deze mieren (die precies op de Nederlandse kleine mier lijken) keihard kunnen bijten!! Onder begeleiding van onze mierendans maakten we wat biefstukjes en worstjes klaar voor de avondmaaltijd. Gelukkig werd het al snel donker en dat hield in dat zowel de mieren als de vliegen een pauze inlassen.

Wave Rock after sunset

Toen de zon bijna onder was zijn we nog snel even naar de Wave Rock toegelopen, waar we de laatste Japanners voor die dag tegenkwamen. Daarna waren we helemaal alleen bij het vreemde verschijnsel en in het donker werd het zelfs een beetje eng daar. We hebben nog wel wat coole foto's kunnen maken die avond.
Het begon harder te waaien en zoals we al eerder in Australie hadden geleerd, is dit vaak een "10 (-isch) minute warning". Dat houdt in dat je snel je spullen binnen moet leggen en zelf moet gaan schuilen, want een regenbui komt je kant op. Steef besloot nog wat aan de snaar te sleuten om de airco weer op gang te krijgen in de auto en kort nadat we onze tanden waren gaan poetsen in de gemeenschappelijke doucheruimtes, regenden het.
Na een nacht waarin het soms weer hard regende, dit zorgde voor een lekkere bries door de open raampjes in onze auto, werden we om 7 uur wakker. Voor de lange tocht terug naar Perth wilden we natuurlijk wel de Wave Rock nog in het daglicht bekijken. Een stuk vriendelijker als de nacht ervoor lag hij er deze ochtend bij en liet zich gewillig door alle toeristen beklimmen en fotograferen.
Ja, een indrukwekkend geval die Wave Rock. Maar misschien nog wel het idee dat al vele jaren voordat wij als toeristen er kwamen kijken....het al werd bezocht door andere volkeren is nog interessanter. Als wij het al bekijken met een vreemde blik, wat hebben zij wel niet van gedacht van een golf zomaar in de outback?

Wave Rock

Ok, terug in de auto! De airco deed het gelukkig weer en wij gingen op weg naar Singleton, terug naar surfboard shaper Darryl Wilkes..die de plank van Steef klaar had liggen.
Inmiddels heb ik al het filmpje van 'the making of' online geplaatst op onze blog, maar wij gingen dus de dag voor kerst bij de beste man langs. Grappig was dat toen wij eenmaal aangekomen bij hem, de werkplaats en winkel inliepen maar hem niet konden vinden. De plank hadden we al gevonden en bekeken, maar Darryl was nergens te bekennen en niemand reageerde ook op onze "hallo?" kreten.
Na een paar minuten keken we eens het hokje in waar hij de surfboards schuurt en daar stond hij, met zijn oorbescherming op haha. Hij had helemaal niets gehoord, goed van vertrouwen die Australiers..lekker de deur open laten staan kan in die kleine dorpjes.
De plank zag er super uit, Stefan blij, Darryl blij...ik minder blij...want die plank moest nu met ons mee de auto in. Ok,Ok, het pastte wel uiteindelijk.

Singleton lieten we achterwegen en reden door (met kerstmuts op) naar Perth. Een kleine week ervoor hadden we een camping gebeld en een plek gereserveerd voor de kerstdagen. Met de kennis dat hier het kerst en nieuwjaar hoogseizoen was aangebroken, leek het ons slim iets te reserveren.
Perth reden we voorbij en gingen iets verder naar boven langs de kust. Bij Yanchep lag het resort met camping waar we zijn moesten. Alleen nu was het geval toen we er eenmaal waren, dat het gedeelte waar wij 2 nachten zouden moeten staan..eruit zag alsof je op een parkeerplaats stond bij de MacDonalds. Enkele bomen moesten denk ik nog het 'natuurlijke' gevoel geven..maar tevergeefs. Toen ik (Lieve) nog naar het toilet ging en een mevrouw mij waarschuwde dat de avond ervoor spullen werden gejat van mensen daar..en dat ik op moest passen..had ik het redelijk gehad.

Kerst in Yanchep?? yeah...not

Moe, hongerig en geirriteerd over de camping besloten we (gelukkig) snel online met onze Vodafone dongel en laptop te kijken of we ergens een leuke hotel deal in Perth konden vinden. Als we onze kerstavond en dag op een parkeerplaats moesten vieren, zaten we toch liever op een plek waar je misschien een klein kerstboompje tegen kan komen.
Via Wotif.com hebben we binnen een korte tijd (en de tijd tikte wel door daar op die camping) een hotel gevonden in Perth die voor 87 dollar (p/nacht) met de kerst een mooie kamer MET keukentje aanboden. Wel wat duurder dan de camping natuurlijk, maar alles was beter dan de kerst als De Flodders te moeten vieren haha (die woonden trouwens nog in een Villa). Had ik al verteld dat de camping ook nog een aan een openbare weg lag, waar iedereen dus zo op voorbij kon rijden en het onbeveiligde terrein op kon komen? Nee? Nou dat dus..

uitzicht vanuit het Goodearth hotel, Perth

Het geld hebben we trouwens ook niet teruggekregen voor de twee gereserveerde nachten, want dat zou je 7 dagen van te voren moeten cancelen. Best knap als je minder dan 7 dagen ervoor opbelt om iets te bespreken.....
Eind goed al goed, na een kort ritje naar de stad hadden we een prima kamer in het zakencentrum..met bad, douche, keuken en een prachtig uitzicht over de Swan River.

Echt kerst hebben we niet gevierd, behalve wat familieleden bellen en lekker gekookt voor onszelf ;).